Po wybudowaniu bloków w Będzinie na osiedlu Syberka, duszpasterstwo nad jej mieszkańcami objęła parafia św. Jana Chrzciciela. Na Msze Święte ludzie udawali się do dwóch kościołów: św. Trójcy oraz św. Jana. Dla wielu, szczególnie starszych było to bardzo uciążliwe. Wkrótce zmobilizowano mieszkańców osiedla Syberka, aby starali się o pozwolenie na budowę kościoła i stworzenie parafii. Takie starania podjęto pod koniec lat 70-tych. Zebrano wiele tysięcy podpisów, wysłano kilkaset podań i próśb do władz centralnych w Warszawie i wojewódzkich w Katowicach. Delegacje wysyłane przez mieszkańców były zbywane obietnicami, zaś kurię diecezjalną w Częstochowie zawiadomiono, że nie ma w planach na 1980 rok budowy kościoła na będzińskim osiedlu Syberka. Tłumaczono się między innymi brakiem wolnego placu w centrum osiedla, pilną budową budynków użyteczności publicznej, pilną budową szkoły.

Rok 1980 stał się przełomem, był czasem powstania Solidarności, rokiem ruchów
i przeobrażeń społeczno – politycznych. Główną przyczyną powstania parafii była peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej na ziemi Zagłębia, w parafii św. Trójcy i św. Jana Chrzciciela w Będzinie, a tym samym na osiedlu Syberka, w dniach 8 – 15 marca 1980 roku, której przewodniczył ówczesny ksiądz biskup Miłosław Kołodziejczyk. Obraz Matki Bożej został ustawiony na ołtarzu pod gołym niebem, gdzie wierni trwali przez cały dzień i noc na modlitwie prosząc… ,,Maryjo, spraw abyśmy zbudowali godną Bogu świątynię”.



Po zakończeniu peregrynacji ludność Syberki nadal zbierała się w miejscu, gdzie był ustawiony obraz Matki Bożej, śpiewając pieśni maryjne oraz zanosząc nieustanne modlitwy o pomyślne zakończenie starań, o budowę kościoła na wzgórzu syberyjskim.

11 września 1980 roku po raz kolejny delegacja mieszkańców będzińskiego osiedla Syberka pojechała do stolicy, do I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. Tym razem byli bardzo nieugięci, swoją postawą spowodowali, że wkrótce miano przesłać pisemne zezwolenie na budowę kościoła. 12 października 1980, kiedy w częstochowskiej katedrze odbywało się nabożeństwo na zakończenie peregrynacji kopii obrazu Matki Bożej, kuria diecezjalna właśnie takie pismo otrzymała, jak również ówczesny proboszcz parafii Jana Chrzciciela w Będzinie. Od tego momentu hasłem i nowym błaganiem było: „Boże godną świątynię racz nam dać Panie”. Po uzyskaniu stosownych zezwoleń na budowę kościoła zaczęła się ciężka i intensywna praca przy budowie tymczasowej kaplicy, salek katechetycznych, plebani.


Po wielu latach mozolnych, cierpliwych starań, wysiłku architekta, inżynierów, budowlańców, mieszkańców osiedla powstała wspaniała i nowoczesna świątynia.

Od początku budową kierował ks. Prałat Stefan Gibała, były proboszcz parafii Jana Chrzciciela w Będzinie, a od 22 września 1981 proboszcz parafii Nawiedzenia NMP w Będzinie na osiedlu Syberka. Dzięki jego staraniom oraz księdza biskupa Stefana Bareły w murach górnej części kościoła został umieszczono kamień węgielny z grobu świętego Piotra w Rzymie ofiarowany przez papieża Jana Pawła II. Wmurowania kamienia i poświęcenia kościoła dokonał ordynariusz częstochowski ksiądz biskup Stanisław Nowak.

Pierwszą Eucharystia odprawiono jeszcze pod gołym niebem 31 maja 1981 roku, kilka lat później w 1989 roku ksiądz bp. Miłosław Kołodziejczyk poświęcił dolną kaplicę.

24 maja 1997 roku pierwszy ordynariusz diecezji sosnowieckiej ksiądz bp. Adam Śmigielski ustanowił będziński kościół Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu.
W uroczystości poświęcenia Krzyża Katyńskiego i otwarcia galerii wziął również udział ówczesny kapelan rodzin katyńskich ksiądz Zdzisław Peszkowski.

Przed wejściem do dolnej kaplicy znajduje się krzyż obrazujący Matkę Bożą Katyńską wraz z wypisanymi miejscami kaźni, zaś w środku dolnego kościoła znajduje się Izba Pamięci. Można w niej oglądać pamiątki po zamordowanych na Wschodzie Polakach, którzy pochodzili głównie ze Śląska oraz Zagłębia. W środku wyeksponowano brzozowy krzyż z Matką Bożą Katyńską. W prezbiterium górnej części kościoła został umieszczony krzyż z ponad trzymetrowym wizerunkiem Jezusa, na skrzydłach znajdują się dwie płaskorzeźby: jedna z nich to patronowie diecezji sosnowieckiej święty Brat Albert oraz święty Rafał Kalinowski, druga zaś to „Widzenie w katordze” według Artura Grottgera. Droga Krzyżowa, która swoje miejsca ma w tylnej części kościoła symbolizuje i jest zapisem męczeńskiej drogi Polski do wolności. Przed wejściem do dolnego kościoła w 2003 roku stanęła na kopcu figura Matki Bożej z Lourdes, jest to miejsce refleksji, ciszy i chwili zadumy, zaś na froncie sanktuarium pod dzwonnicom znajduje się figura świętego Józefa Rzemieślnika, to postać, która od początku towarzyszy wspólnocie parafialnej. Obie figury poświęcił ksiądz bp. Adam Śmigielski 31.05.2003 roku. Wokół placu kościelnego znajduje się Droga Krzyżowa.

Krzyż Katyński
Izba Pamięci
Dzwon „MARYJA” – ok. 140 kg dzwon od 27 listopada 2002 roku został przewieziony do Będzina, przez pierwsze lata można było go podziwiać w salach dolnego kościoła, gdzie mieści się Izba Pamięci, od 2005 roku do końca stycznia 2010 roku został umieszczony w górnym kościele, gdzie był symbolem rozpoczęcia codziennej Eucharystii, obecnie wrócił do Izby i czeka cierpliwie aż trafi do kaplicy pomordowanych Polaków w Katyniu. Na dzwonie wyryte są insygnia papieskie oraz ważne daty zsyłek Polaków: „1794, 1830, 1863”, oraz napis: „Katyń 1940, Polska Golgota Wschodu 1768-1997”